Kryzys wodny we Flint Michigan jest żywy i ma się dobrze w 2020 roku. Śmiertelne skażenie ołowiem wody pitnej z kranu w 2014 roku nie było tajemnicą dla krajowych mediów. Sześć lat później 100-tysięczne miasto zamieszkane głównie przez Afroamerykanów nadal cierpi z powodu nieuzasadnionego kryzysu zdrowia publicznego, którego dopuścili się zarówno urzędnicy miejscy, jak i departament ochrony środowiska stanu Michigan.
Jak ołów dostaje się do wody?
Ołów nie występuje naturalnie w wodzie, ale chlorek tak – ujemnie naładowana, jonowa forma chloru. Chlorek, niezbędny elektrolit, przyspiesza fotosyntezę roślin i nawadnia ludzi i zwierzęta. Chlor jest związkiem oczyszczającym produkowanym do użytku komercyjnego i prawie nigdy nie występuje naturalnie.
W wysokich stężeniach chlor jest wysoce toksyczny i żrący. Kiedy Flint zaczął dostarczać wodę skażoną bakteriami E. coli i coli z rzeki Flint, miasto zajęło się problemem zwiększając poziom chloru, powodując korozję starych rur ołowianych i stopniowo zatruwając mieszkańców.
Spożycie jakiejkolwiek ilości ołowiu jest szkodliwe. Szkodliwe dla organizmu skutki znacznego narażenia na działanie ołowiu obejmują choroby układu krążenia i nerek; problemy behawioralne; zahamowanie rozwoju IQ i mózgu u płodów, niemowląt i dzieci; oraz wysokie ciśnienie krwi i obniżoną płodność u dorosłych.
Zwiększone stężenie ołowiu w wodzie we Flint spowodowało 58% wzrost liczby zgonów płodów od października 2013 roku do końca 2015 roku. Co więcej, wybuch epidemii choroby legionistów w latach 2014-2015 spowodował co najmniej 12 ofiar śmiertelnych i 87 przypadków zachorowań. Chlor normalnie utrzymuje bakterię Legionella pneumophila w ryzach, ale jego reakcja na ołów, inne metale i materię organiczną – zmniejszając stężenie chloru – w systemie rur Flint prawdopodobnie spowodowała namnażanie się bakterii, wynika z badań.
Historia kryzysu wodnego we Flint w stanie Michigan
2011-2015
29 listopada 2011 r.
Gubernator stanu Michigan Rick Snyder zezwala na przejęcie przez państwo miasta Flint po stwierdzeniu, że jego trudna sytuacja finansowa nie ma natychmiastowego rozwiązania, instalując awaryjnego menedżera finansowego Michaela K. Browna w celu kierowania działaniami naprawczymi.
25 kwietnia 2014 r.
Z upoważnienia Browna, Flint pozbywa się Detroit Water and Sewerage Department i inwestuje w Karegnondi Water Authority (KWA) w celu zmniejszenia kosztów komunalnych. Tymczasowa zmiana wymaga od KWA pobierania wody z rzeki Flint przed budową nowego rurociągu. Władze miasta przewidują oszczędności w wysokości 200 milionów dolarów w ciągu 25 lat dzięki nowemu planowi.
Maj 2014 r.
Mieszkańcy Flint zgłaszają cuchnącą, brązowawą wodę płynącą z ich kranów, ale władze miasta w dużej mierze ich ignorują.
Sierpień 2014 r.
Testy wykazują obecność bakterii E.coli i coli w wodzie pitnej we Flint. Departament Jakości Środowiska Michigan (MDEQ) próbuje rozwiązać problem poprzez zwiększenie poziomu chloru w wodzie.
Październik 2014 r.
General Motors wyłącza źródła wody KWA, powołując się na obawy o korozję silników w wyniku zwiększonego poziomu chloru. Najwyraźniej części samochodowe są warte więcej niż życie ludzi w tym centrum produkcji samochodów.
2 stycznia 2015 r.
Flint narusza ustawę o bezpiecznej wodzie pitnej. Całkowite trihalometany (TTHM), produkty uboczne dezynfekcji chloru i materii organicznej, osiągają niebezpieczny poziom.
25 lutego 2015 r.
Urzędnicy miejscy badają wodę w domu mieszkanki i aktywistki Lee Anne Walters i stwierdzają zawartość ołowiu na poziomie 104 części na miliard (ppb). Limit Agencji Ochrony Środowiska (EPA) dla ołowiu w wodzie pitnej wynosi 15 ppb, a limit Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) to 10 ppb. Niezależne badanie przeprowadzone przez naukowców z Virginia Tech wykazało, że poziom ołowiu wynosi aż 13 200 ppb, znacznie przekraczając normę dla odpadów niebezpiecznych wynoszącą 5000 ppb.
Pod koniec kwietnia 2015 r.
MDEQ informuje EPA, że zakład uzdatniania wody we Flint nie przeprowadził leczenia antykorozyjnego.
6 września 2015 r.
Naukowcy z Virginia Tech wyrażają skrajne zaniepokojenie stężeniem ołowiu w wodzie Flint. Dr Marc Edwards mówi Michigan Radio, że są one „jednymi z najgorszych, jakie widziałem w ciągu ponad 25 lat pracy w terenie”.
25 września 2015 r.
Flint wydaje poradnik zdrowia publicznego dla mieszkańców, radząc im, aby „w jak największym stopniu ograniczyli narażenie na ołów”.
16 października 2015 r.
Flint powraca do pierwotnego dostawcy wody z Detroit.
14 grudnia 2015 r.
Szkody zostały już wyrządzone. Nowo wybrana burmistrz Karen Weaver ogłasza stan wyjątkowy, domagając się od rady miejskiej natychmiastowych działań naprawczych.
2016-2020
Styczeń 2016 r.
Gubernator Snyder, prezydent Obama i EPA również ogłaszają stan wyjątkowy, otwierając drzwi dla funduszy Federalnej Agencji Zarządzania Kryzysowego (FEMA), aby pomóc w rozwiązaniu kryzysu i podjęciu działań przez EPA.
12 stycznia 2016 r.
Gubernator Snyder wysyła Gwardię Narodową do dystrybucji filtrów kranowych i wody butelkowanej wśród mieszkańców.
Marzec 2016 r.
Gubernator Snyder żąda przeprowadzenia szybkiego dochodzenia w sprawie Departamentu Zdrowia i Usług Społecznych stanu Michigan oraz jego postępowania w związku z wybuchem epidemii choroby legionistów w latach 2014-2015 w hrabstwie Genesee.
Kwiecień-lipiec 2016 r.
Prokurator generalny stanu Michigan Bill Schuette wnosi oskarżenia przeciwko kilku urzędnikom stanowym i dwóm korporacjom, powołując się na „zarzuty popełnienia przestępstwa, w tym niewłaściwego postępowania, zaniedbania obowiązków i spisku w celu manipulowania dowodami”.
10 grudnia 2016 r.
Senat USA zatwierdza ustawę o wartości 100 milionów dolarów na sfinansowanie działań związanych z odkażaniem sieci wodociągowej Flint.
24 stycznia 2017 r.
MDEQ informuje, że woda miejska była testowana poniżej federalnego poziomu działania ołowiu od lipca do grudnia 2016 r., ale mieszkańcy powinni „nadal używać przefiltrowanej wody do picia i gotowania„.
17 lutego 2017 r.
Komisja Praw Obywatelskich Stanu Michigan twierdzi, że „głęboko zakorzeniony rasizm instytucjonalny, systemowy i historyczny” stał za decyzją władz miasta o dobrowolnym dostarczeniu większości czarnoskórych mieszkańców miasta Flint skażonej wody rzecznej.
17 marca 2017 r.
EPA przyspiesza przyznanie 100 milionów dolarów z funduszy federalnych na poprawę infrastruktury wodnej oraz usunięcie i przywrócenie ołowianych linii serwisowych we Flint.
29 listopada 2017 r.
Flint podpisuje umowę 30-letniej dzierżawy z Great Lakes Water Authority, która gwarantuje miastu dostęp do czystej wody z jeziora Huron i większą część ze 100 milionów dolarów przeznaczonych przez EPA na remont infrastruktury wodnej.
31 grudnia 2017 r.
W mieście Flint zlokalizowano i przywrócono do użytku ponad 6 000 ołowianych linii serwisowych.
4 kwietnia 2018 r.
Michigan kończy stanowy zarząd komisaryczny Flint po sześciu latach, uwalniając miasto od kontroli państwa i uprawnień weta Rady Doradczej ds.
6 kwietnia 2018 r.
Gubernator Snyder ogłasza, że stan przestanie rozdawać mieszkańcom darmową wodę butelkowaną po przeprowadzeniu oceny przez MDEQ. W raporcie stwierdzono, że od lipca 2016 r. do marca 2018 r. woda miejska była testowana poniżej federalnego poziomu działania ołowiu, ale tysiące mieszkańców Flint nadal będzie pić wodę z rur zanieczyszczonych ołowiem.
12 lutego 2019 r.
Miasto Flint obiecuje w końcu zlokalizować pozostałe rury ołowiane podłączone do obszarów mieszkalnych, a następnie je usunąć.
Listopad 2019 r.
Nowo wybrany burmistrz Sheldon Neeley rozważa powrót do KWA, żałując, że miasto nie ma kontroli nad własną wodą.
13 kwietnia 2020 r.
Rada Miejska Flint podzieliła się 4-4 w głosowaniu nad zleceniem firmie L. D’Agostini and Sons budowy rurociągu łączącego Flint z zapasowym źródłem wody w Genesee County Drain Commission. Projekt ten zapewniłby Flint zgodność z ustawą o bezpiecznej wodzie pitnej.
Dzisiejszy kryzys wodny we Flint w stanie Michigan
Pomimo wysiłków władz miejskich i federalnych mających na celu usunięcie ołowianych rurociągów dostarczających wodę do obszarów mieszkalnych, mieszkańcy Flint i odwiedzający nadal są ostrożni. Często piją tylko wodę butelkowaną, nie ufając urzędnikom miejskim, którzy przez wiele lat ich okłamywali i mówili im, że ich woda jest „bezpieczna”.
Chociaż poziomy ołowiu w wodzie we Flint są obecnie poniżej federalnych poziomów działania ołowiu, żadna ilość ołowiu w wodzie nie jest zdrowa do użytku domowego. Mieszkańcy cierpieli na wysypki skórne i wypadanie włosów, a długoterminowe skutki staną się bardziej widoczne, gdy obecne dzieci Flint staną się dorosłe.
Do 12 marca 2020 r. nie wykorzystano 87 mln USD ze 100 mln USD przeznaczonych na ulepszenia infrastruktury wodnej, ponieważ Flint złożył bardzo niewiele wniosków o zwrot kosztów. Czas ucieka – dotacja wygasa 31 grudnia 2021 roku.
Idąc dalej, lokalni urzędnicy mają obowiązek dopilnować, aby każda pojedyncza rura ołowiowa została wyciągnięta z ziemi, w tym rury, które obecnie nie są podłączone do domów mieszkańców. Kryzys wodny we Flint Michigan nigdy się nie skończy, dopóki rząd nie podejmie niezbędnych kroków w celu wprowadzenia i egzekwowania solidnej polityki. Może powinni zatrudnić bezrobotnych Amerykanów. Nie wiem. Ale muszą coś zrobić. Jedną z rzeczy, które mogą zrobić, jest złożenie wniosków o zwrot kosztów w celu sfinansowania badań mających na celu dalsze obniżenie stężenia ołowiu na miliard w wodzie pitnej, aby przynajmniej wzbudzić zaufanie mieszkańców, którzy słusznie mają wątpliwości.
No Comments