Globalne rozprzestrzenianie się koronawirusa spowodowało zwolnienia w Stanach Zjednoczonych, zmuszając ponad 40 milionów Amerykanów do złożenia wniosku o bezrobocie w mniej niż trzy miesiące. Stopy bezrobocia są podobne do tych z czasów Wielkiego Kryzysu.
Lata 30. były bolesne, ale rząd federalny stanął na wysokości zadania. Prezydent Franklin Delano Roosevelt podjął szereg kluczowych decyzji, z których jedna zadziałałaby również w 2020 roku. Jego administracja zatrudniła bezrobotnych pracowników – głównie nieżonatych mężczyzn – w Cywilnym Korpusie Ochrony Przyrody do sadzenia drzew, ochrony leśnych dróg i ścieżek, budowy zapór przeciwpowodziowych i walki z pożarami lasów.
Czy niedorzeczne jest sugerowanie, że prezydent Trump mógłby stworzyć podobny program już teraz, aby zmniejszyć bezrobocie i kontynuować działania na rzecz klimatu, zmniejszając zniszczenia tego kryzysu i pomagając odbudować nasz kraj?
Walka ze zmianami klimatu w martwym punkcie
COVID-19 tymczasowo zepchnął na boczny tor, a nawet zniweczył wysiłki na rzecz walki ze zmianami klimatu. Agencja Ochrony Środowiska (EPA) złagodziła nawet wiele przepisów dla zanieczyszczających, wycofując przepisy dotyczące emisji dwutlenku węgla z czasów Obamy i egzekwując te nowe standardy do 2026 roku. Administracja Trumpa i szef EPA Andrew Wheeler niedawno uchwalili przemodelowane przepisy EPA, które zawsze były celem prezydenta. Jakby nasz kryzys zdrowia publicznego nie był już wystarczająco wyniszczający, eksperci twierdzą, że wynikające z niego zanieczyszczone powietrze będzie zabijać kilkuset Amerykanów rocznie.
W tym samym czasie, gdy działalność człowieka „zatrzymała się”, dzienna emisja dwutlenku węgla spadła o około 17%. Rok 2020 może przynieść globalną redukcję emisji dwutlenku węgla o 4-7% w porównaniu do średnich poziomów z 2019 roku. Niemniej jednak, redukcje te są tylko niewielkimi zmianami w danych, jeśli poziomy emisji wzrosną do poprzednich poziomów po „wznowieniu” życia.
Gdy kraj zaczyna się ponownie otwierać, a rząd federalny przygotowuje bodziec fiskalny skoncentrowany na ożywieniu gospodarczym, mamy wyjątkową okazję, aby poczynić znaczne postępy w walce ze zmianami klimatu. Skoncentrowany na klimacie plan odbudowy może wykorzystać fundusze federalne już przeznaczone na bodziec fiskalny, który rozwiąże kryzys bezrobocia, tworząc trwałe miejsca pracy i wzrost gospodarczy, który przyspieszy walkę ze zmianami klimatu.
Jednym z największych wyzwań, przed którymi stoimy, jest zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych powodujących ocieplenie planety. Pomimo przewidywanej redukcji globalnych emisji gazów cieplarnianych w 2020 r., emisje pozostają znacznie powyżej poziomów niezbędnych do osiągnięcia limitu globalnego ocieplenia o 2°C określonego w porozumieniu paryskim w celu zapobieżenia najgorszym skutkom zmian klimatu.
Największym winowajcą jest produkcja energii, która przyczynia się do 94% emisji gazów cieplarnianych w Stanach Zjednoczonych. Plan klimatyczny musi koncentrować się na transformacji amerykańskiej produkcji energii, nie tylko ze względu na konsekwencje dla środowiska, ale także ze względu na korzyści gospodarcze, jakie oferuje sektor zielonej energii. Jako jedna z najszybciej rozwijających się branż, przemysł zielonej energii jako całość zatrudniał 3,5 miliona Amerykanów w 2018 roku – więcej niż sklepy detaliczne, branża hotelarska oraz odpowiednio przemysł węglowy i naftowy, według Advanced Energy Economy.
Gwałtowny rozwój przemysłu energetycznego w Stanach Zjednoczonych można prześledzić wstecz do amerykańskiej ustawy o naprawie i reinwestycjach z 2009 r. (zwanej również „bodźcem”) pod rządami prezydenta Obamy, będącej odpowiedzią na wielką recesję w latach 2008-2009. Ustawa ta przeznaczyła 90 miliardów dolarów na programy związane z czystą energią, stworzyła około 900 000 amerykańskich lat pracy (równowartość jednego pracownika zatrudnionego przez rok) w latach 2009-2015 i sfinansowała 180 projektów produkcyjnych związanych z zieloną energią. 104 100 z tych miejsc pracy powstało w ciągu jednego roku. Co imponujące, wzrost ten nastąpił, gdy tylko 11,4% funduszy w ramach bodźca zostało przeznaczonych na przemysł czystej energii. Biorąc pod uwagę tak efektywny stosunek kosztów do korzyści, w nadchodzących miesiącach kluczowe znaczenie będzie miało przeznaczenie części środków z pakietów stymulacyjnych na wsparcie rozwoju zielonej energii.
Wykorzystanie zielonej polityki fiskalnej do tworzenia miejsc pracy
Kryzys zdrowotny kosztował 594 347 pracowników sektora zielonej energii utratę pracy w kwietniu 2020 r., a spodziewane są kolejne zwolnienia. Wiele z tych miejsc pracy znajduje się w budownictwie i produkcji, gdzie ludzie wykonują cenną pracę polegającą na modernizacji budynków i produkcji urządzeń ENERGY STAR.
Według dr Birola, dyrektora wykonawczego Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA), „analiza IEA pokazuje, że rządy bezpośrednio lub pośrednio napędzają ponad 70% globalnych inwestycji energetycznych”. Dlatego też rządowe inwestycje i wsparcie dla sektora zielonej energii mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia rozwoju branży i stworzenia długoterminowych możliwości zatrudnienia dla setek tysięcy Amerykanów.
Program Weatherization Assistance Program (WAP) stworzony w ramach bodźca stymulacyjnego z 2009 r., który sfinansował modernizację efektywności energetycznej w ponad milionie domów o niskich dochodach, wsparł dziesiątki tysięcy miejsc pracy. Uczestniczące w nim rodziny zaoszczędziły również ponad 3000 dolarów na rachunkach za energię i zapobiegły emisji łącznie ponad 85 milionów ton dwutlenku węgla – co odpowiada emisji z ponad 17,7 miliona samochodów.
Zwiększając finansowanie programów takich jak WAP i koncentrując się na infrastrukturze mieszkaniowej, komercyjnej i edukacyjnej, plan naprawczy może obniżyć koszty utrzymania – co jest głównym zmartwieniem wielu Amerykanów w obecnym kryzysie gospodarczym – i stworzyć setki tysięcy miejsc pracy w budownictwie i instalacjach, aby pomóc w rozwiązaniu obecnego kryzysu bezrobocia.
Globalny ruch na rzecz zrównoważonego ożywienia gospodarczego
Skoncentrowana na klimacie strategia odbudowy po koronawirusie zyskała popularność na całym świecie dzięki laureatowi Nagrody Nobla Josephowi Stiglitzowi i wybitnemu ekspertowi ds. klimatu Lordowi Nicholasowi Sternowi, którzy opublikowali nowe badanie, w którym stwierdzono, że program odbudowy skoncentrowany na klimacie byłby opłacalny i ożywiłby globalną gospodarkę. Wiele krajów wzięło sobie do serca rady naukowców.
Opracowując kompleksową strategię wykraczającą poza druk, Pakistan zaangażował swoich bezrobotnych w projekt 10 miliardów drzew tsunami. Starając się ograniczyć zniszczenia spowodowane rosnącą skalą klęsk żywiołowych, premier Imran Khan wprowadził pięcioletni projekt w 2018 roku. Pomimo blokady Pakistanu, zwolnił on pracowników zatrudnionych do sadzenia tych drzew, pod warunkiem, że nosili maski i utrzymywali dystans społeczny. Zatrudnienie 63 000 pracowników w cieniu 19 milionów zwolnień w celu poprawy ekosystemu jest godnym pochwały i cennym wyczynem. Stany Zjednoczone również nie są obce klęskom żywiołowym. Od wielkich huraganów, przez tornada, trzęsienia ziemi, aż po powodzie, natura dewastowała ostatnio obszary w całej Ameryce z coraz większą częstotliwością i dotkliwością. Pozytywne działania na rzecz klimatu i wspieranie odporności ekosystemów tylko pomogą naszej zdolności do przetrwania kosztownych klęsk żywiołowych w przyszłości.
Propozycja One Million Climate Jobs z 2011 roku z siedzibą w Wielkiej Brytanii może być drogą naprzód. Chociaż inicjatywa ta nigdy nie została przyjęta w brytyjskim parlamencie, związki zawodowe wezwały rząd do stworzenia miliona miejsc pracy w sektorze energii odnawialnej w celu rozwiązania kryzysu bezrobocia, poprawy infrastruktury transportu publicznego, zwiększenia efektywności energetycznej i podjęcia działań przeciwko zmianom klimatu. Ale Ameryka nie musi poprzestać na zaledwie milionie miejsc pracy, a jej pakiety stymulacyjne powinny pomóc w finansowaniu tych miejsc pracy przez co najmniej dziesięć lat, w oparciu o prognozy ekonomistów, że powrót naszego kraju do zdrowia po pandemii zajmie lata. Podobnie, propozycja One Million Climate Jobs zaprojektowała stabilną sieć zatrudnienia, zapewniając miejsca pracy na ponad dwadzieścia lat.
Badanie przeprowadzone przez Międzynarodową Agencję Energii Odnawialnej (IRENA) wskazuje, że globalny plan naprawy będzie kosztował 95 bilionów dolarów, aby osiągnąć poprzedni status quo; podczas gdy ścieżka dekarbonizacji, która obniża globalne emisje o 70% do 2050 r., kosztowałaby 110 bilionów dolarów. Mając tylko dodatkowe 15 bilionów dolarów na całym świecie, możemy zwiększyć globalny PKB o dodatkowe 2,4%, dodać dziesiątki milionów miejsc pracy w powiązanych sektorach i dążyć do uniknięcia poważnych długoterminowych skutków zmian klimatu.
Niewątpliwie obowiązek zmusza Stany Zjednoczone do pójścia za przykładem swoich europejskich i południowoazjatyckich rówieśników i wprowadzenia kompleksowych planów reinwestycji w swoich pracowników i naszą planetę. Jak wynika z raportu Union of Concerned Scientists z początku maja, Stany Zjednoczone przyczyniają się obecnie do 14% globalnej emisji dwutlenku węgla. Najwyższy czas, aby Ameryka spełniła swój przydomek „lidera wolnego świata” i przewodziła wysiłkom na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym, gdy wychodzimy z globalnego kryzysu zdrowotnego.
No Comments